آسانسور

آسانسورهای مدرن با ظرفیت استاندارد ۴۵۰ تا ۱۶۰۰ کیلوگرم برای ۶ تا ۲۰ نفر طراحی می‌شوند. سرعت حرکت آن‌ها از ۱ تا ۱۰ متر بر ثانیه متغیر است. کابین معمولاً از پانل‌های فولادی گالوانیزه با ضخامت ۱.۲ تا ۲ میلی‌متر ساخته می‌شود. سیستم محرکه عموماً موتور سنکرون مغناطیس دائم PMSM با راندمان ۹۵٪ است. این موتورها مصرف انرژی را تا ۵۰٪ نسبت به طراحی‌های قدیمی کاهش می‌دهند. کنترل‌کننده‌ها مبتنی بر اینورتر با تکنولوژی VVVF هستند. این سیستم شتاب و ترمز نرم با دقت توقف میلی‌متری را ممکن می‌سازد. کابل‌های فولادی با استحکام ۱۲۴۰ مگاپاسکال و ضریب ایمنی ۱۲ استفاده می‌شوند.

سازه آسانسور از ریل‌های فولادی T-type با سختی ۱۵۰ برینل بهره می‌برد. سیستم ایمنی شامل ترمز ایمنی پاراشوتی با فعال‌سازی الکترومکانیکی است. این ترمز در سرعت‌های بیش از ۱۵٪ بالاتر از حد مجاز فعال می‌شود. تمام درها دارای حسگر مادون قرمز با زمان پاسخ کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه هستند. سازه شفت از بتن مسلح یا قاب فولادی با تحمل بار دینامیکی تا ۵۰ کیلونیوتن طراحی می‌گردد. استاندارد ISO 8100 الزام می‌کند که شتاب عمودی نباید از ۱.۵ متر بر مجذور ثانیه تجاوز کند. سیستم‌های ناوبری پیشرفته از سنسورهای مطلق انکودر برای تعیین موقعیت کابین بدون خطا استفاده می‌کنند.
سیم بکسل آسانسوری