زنجیر لنگری

زنجیر لنگری یک جزء حیاتی سیستم مهار کشتی برای انتقال نیرو بین لنگر و بدنه شناور است. این زنجیر معمولا مطابق استانداردهای دریایی IACS و ISO 1704 تولید می شود. جنس آن فولاد کربنی یا فولاد آلیاژی با مقاومت بالا است. قطر اسمی لینک ها بسته به کلاس کشتی از 14 تا بیش از 160 میلیمتر متغیر است. حداقل استحکام کششی متریال معمولا بین 400 تا 700 مگاپاسکال قرار دارد. طراحی لینک ها به صورت Stud Link یا Studless انجام می شود. ضریب ایمنی سازه ای بر اساس کلاس بندی کشتی تعیین می گردد. وزن واحد طول برای ایجاد کشش پایدار محاسبه می شود.

از نظر ساختاری، زنجیر لنگری دارای لینک های فورج شده با جوشکاری کنترل شده است. وجود استد در لینک ها باعث کاهش تغییر شکل و افزایش پایداری می شود. این زنجیر برای تحمل بارهای دینامیکی ناشی از موج و جریان طراحی شده است. تلرانس های ابعادی دقیق موجب توزیع یکنواخت تنش در طول زنجیر می گردد. سطح زنجیر معمولا با پوشش ضد خوردگی دریایی محافظت می شود. مقاومت بالا در برابر سایش و خستگی مکانیکی عمر کاری آن را افزایش می دهد. هر شاخه زنجیر تحت تست کشش، آزمون ضربه و بازرسی غیر مخرب قرار می گیرد.